است : اول : مهيا شدن است قبل از دخول وقت نماز به تحصيل امورى كه موقوف عليه نماز است به جهت آن كه نماز را در اول وقت اتيان نمايد . و في الذكرى روى ما وقر الصلاة من آخر الطهارة لها حتى يدخل وقتها « 1 » . مستفاد از اين حديث اين است كه اتيان به طهارت به جهت صلاة قبل از دخول وقت راجح است ، اگر چه مقصود اتيان به صلاة در اول وقت نبوده باشد . دوم : رفتن پياده است به مسجد به جهت اتيان نماز در آن ، از كاشف اسرار و دقايق جناب امام جعفر صادق عليه السّلام مروى است حديثى كه حاصل مضمون آن اين است كه هر كس پياده به مسجد برود نگذارد قدم خود را بر تر و خشكى يعنى بر هيچ چيزى مگر اين كه تسبيح خداوند عالم جل شأنه مىكند از جانب او تا هفت طبقهء زمين « 2 » . و آداب دخول در مسجد و خروج از آن در محل خود بيان خواهد شد انشاء اللَّه تعالى . سوم : أذان و اقامه است ، تحقيق آن بر وجه كمال در ضمن مقدمات نماز بيان شد . چهارم : مستحب است در وقتى كه ايستاده به نماز اين دعا را كه در حديث صحيح وارد شده است بخواند : اللهم اني أقدم اليك محمدا بين يدي حاجتي و أتوجه به اليك فاجعلني به وجيها عندك في الدنيا و الآخرة و من المقربين و اجعل صلاتي به مقبولة و ذنبي به مغفورا و دعائي به مستجابا ، انك أنت الغفور الرحيم « 3 » ظاهر اين است كه قبل از شروع در أذان يا فيما بين أذان و اقامه يا بعد از اقامه ، هر يك از اين سه وقت كه بخواند مؤدى سنت خواهد بود ، چنانچه در مبحث

--> « 1 » ذكرى ص 119 . « 2 » وسائل الشيعه ج 3 / 483 . « 3 » وسائل الشيعه ج 4 / 708 .